Bir dosta veda ederken…

Reklam

İbrahim ÇİTİL

“Alimin ölümü, alemin ölümü gibidir.” – Hz. Muhammed (S.A.V.)

Sevgili okurlarım, bu yazımda yakında aramızdan ayrılan, bizleri Türk edebiyatına ismini altın harflerle yazdıran, memleket ve Sivas sevdalısı, Türk-İslam düşüncesine şiirleri, yazıları ve konuşmalarıyla katkı sağlamış, akıcı üslubuyla dinleyicisini usandırmayan, bıktırmayan; asrımızın Namık Kemal’i, Mehmet Akif’i olarak anabileceğimiz gönül ve kültür insanı, şair ve yazar sevgili hemşehrim Yavuz Bülent Bâkiler ile olan dostluğumuzdan ve kısaca kendisinden bahsedeceğim.

Türk edebiyatının önemli isimlerinden, çağımızın Yunus Emre’si ve Mehmet Akif’i Yavuz Bülent Bâkiler, 28 Eylül 2025’te aramızdan ayrıldı. Onun kaybı, yalnızca bir şairin değil, bir gönül sultanının, bir fikir ve dava insanının yokluğu anlamına geliyor. Bâkiler, ömrünü Türk-İslam ülküsüne adayan, yazdığı eserlerle, verdiği konferanslarla ve yetiştirdiği fikirlerle nesillerin gönlünde silinmez izler bırakan bir isimdi.

Hayatı ve Eğitim Yılları

23 Nisan 1936’da Sivas’ta dünyaya gelen Bâkiler’in kökleri Azerbaycan’ın Karabağ bölgesine uzanıyordu. Çocukluk yılları Sivas, Gaziantep ve Malatya’da geçti. 1960 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden mezun oldu. Hukuk eğitimi onun hayat yolculuğunda önemli bir durak olsa da, kalemi, edebiyata olan sevgisi ve kültürel duyarlılığı hayatının ana ekseni oldu.

Avukatlık, gazetecilik ve TRT’de raportörlük yaptı; Kültür Bakanlığı’nda müsteşar yardımcılığı görevinde bulundu. Hayatı boyunca hem kamu görevlerinde bulundu hem de Türk edebiyatına ve Türkçeye hizmet etmeyi sürdürdü.

Edebi Kişiliği ve Temaları

Bâkiler’in şiirlerinde en çok öne çıkan temalar; memleket sevgisi, Anadolu insanının çileleri, gurbet, Türk dünyası, anne, yalnızlık ve aşk oldu. Onun kalemi süslü, anlaşılmaz bir dilden ziyade halkın anlayacağı sadelikteydi. Bu yönüyle Hisar topluluğu şairlerini hatırlatsa da, kendi çizgisinde özgünlüğünü korudu.

Geleneksel şiirimizin öz ve şekil özelliklerini kendi şiir potasında eriterek kişiliğine kavuştu. Milli ve manevi değerlere bağlı kaldı; bu yönüyle Arif Nihat Asya’nın milli havası ve mistik şiirine yakın görünmektedir.

“Ana dilini kaybeden her şeyini kaybeder.” – Yavuz Bülent Bâkiler

Eserleri

Şiir Kitapları: Yalnızlık, Duvak, Seninle, Harman, Bir Gün Baksam ki Gelmişsin, Sen Sen Sen

Gezi Yazıları: Üsküp’ten Kosova’ya, Türkistan Türkistan

İnceleme ve Denemeler: Şiirimizde Ana, Sivas’a Şiir, Âşık Veysel, Mehmet Akif’te Çağdaş Türkiye İdeali, Tabuları Yıkmak, Sözün Doğrusu

Hatıra ve Cumhuriyet Tarihi Okumaları: Unutamadıklarım, Gönlümdekiler ve Ötekiler, Kılıçlar ve Kalemler

Bâkiler’in eserleri geniş bir yelpazeye yayılır; şiir kitaplarıyla gönüllere dokunurken, gezi yazılarıyla Türk coğrafyasının farklı noktalarına kültürel ışık tutmuş, denemeleriyle fikir dünyasını aktarmıştır.

Şiirlerinden Seçmeler

“Sivas Hasreti”

Ne güzel seni sevmek böyle uzaktan

Ve seni düşünmek bir çocuk hevesiyle…

Her sabah yeniden ezan sesiyle

Müslüman Müslüman uyanan şehir.

Bir gün bir derviş gibi çıkıp gelirsem eğer

Görürsem bir daha gönül gözüyle seni.

Anla bir rüzgâr gibi yüreğimden geçeni.

Ve sonra anam gibi sar beni Sultan şehir.

“Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin”

Bir gün baksam ki gelmişsin…

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik

Saçlarında ilkbahar…

Hatıralardan ve Etkinliklerden Kesitler

Merhum hocamla tanışmam, onun bir Türkçü ve milliyetçi dergilerden birinde çıkan “Yürüdüler Göğü Yumrukluyarak” isimli şiiriyle oldu. Daha sonraları çeşitli gazetelerde, dergilerde çıkan köşe yazıları, şiirleri ve televizyon programlarındaki konuşmalarıyla, kitaplarıyla daha yakından tanımaya çalıştım.

İlk yüz yüze görüşmem 1986 yılında Amsterdam Fatih Camii tarafından düzenlenen “Mehmet Akif’i Anma ve Anlama” konferansında ve sonrasında Türkiye Gazetesi için yaptığım röportajla oldu. O yıllardan itibaren hem hemşehrim olmasıyla hem de bir dava ve fikir adamı olmasıyla görüşmelerimiz sıklaştı.

Hollanda’daki Etkinlikleri

1991 – Milletler Arası Yunus Emre Etkinliği:

Amsterdam Türk Kültür Merkezi tarafından düzenlenen programda, 1200 kişilik küçük bir salonu dolduran dinleyicilere Yunus Emre’nin hoşgörüsünü ve insanlığa verdiği mesajları anlattı. Konferans sonrasında vatandaşlarla birebir sohbet edip, tavsiyelerde bulundu.

1991 – Gurbet Şairleri Şiir Antolojisi Yarışması:

Abdurrahim Karakoç ve Ahmet Mahir Pekşen’le birlikte jüri üyeliği yaptı. Birinci, ikinci ve üçüncü olan şiirlerin belirlenmesinde büyük katkı sağladı. Program sonrası Hollanda’nın çeşitli şehirlerinde vatandaşlarla sohbet etti.

1992 – Avrupa’daki Türklerin Dünü ve Bugünü Kompozisyon Yarışması:

Türkiye Yazarlar Birliği eski başkanlarından merhum Mehmet Doğan’la jüri üyeliği yaptı. Etkinlik sonrası radyo ve televizyon programlarına katıldı, kitaplarını imzaladı ve fotoğraflar çektirdi.

2010 – Âşık Veysel’i Anma Programı:

Hollanda Sivaslılar Platformu’nun davetlisi olarak Âşık Veysel’in kişiliğini ve insanlara vermek istediği mesajı anlattı.

Her karşılaşmamızda hocam nasılsınız dediğimde tebessümle: “Sayın Çitil, 18 yaşındayım!” derdi. Konuşmaya başlamadan önce mutlaka: “Çıt çıkmasın, dikkatle dinleyin!” derdi.

Hollanda’ya her gelişinde kitaplarından getirir, özellikle Üsküp’ten Kosova’ya ve Türkistan Türkistan’ı dinleyicilerle paylaşırdı. İmzalarının altına sıkça: “Sevgili kardeşime…” veya “Kıymetli hemşehrime…” notunu düşerdi.

Dil, Fikir ve Kültürel Miras

Yavuz Bülent Bâkiler, gurbetteki insanımıza dilini, dinini ve kültürünü kaybetmemesi gerektiğini sık sık hatırlattı. Ona göre ana dilini kaybeden, her şeyi kaybederdi. Bu söz onun hayat felsefesini ve eğitim anlayışını özetler.

Bâkiler, Türk dünyasının kültürel birliğine, milli ve manevi değerlere bağlı bir şair ve fikir insanı olarak, ardında yalnızca eserler bırakmadı; fikirleri, anıları ve gönül dostluğu nesiller boyu yaşayacak.

Son Veda

28 Eylül 2025’te hayata gözlerini yuman Yavuz Bülent Bâkiler, arkasında eserleri, fikirleri ve bir kültürel miras bıraktı. Onun sesi, edebiyatımızın ve Türk dünyasının ortak dili olarak yaşamaya devam edecek.

Onu sadece bir şair olarak değil, Türkçenin, inancın ve gönül medeniyetinin yılmaz savunucusu olarak hatırlayacağız. Her mısrasında, her sözcüğünde Türk’ün sesi, İslam’ın nefesi vardı.

“Alimin ölümü, alemin ölümü gibidir.” – Hz. Muhammed (S.A.V.)

Mekânı cennet, makamı âlî olsun. Allah rahmet eylesin.